بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | فروم

غپینو در شرایطی که نرخ بدون ریسک حدود 40% و تورم 70 تا 80% است، پول نقد عملاً هر سال بخش بزرگی از قدرت خریدش را از دست می دهد، بنابراین معیار تصمیم گیری دیگر "بازده اسمی" شرکت ها نیست، بلکه این است که یک دارایی چقدر می تواند خودش را با تورم تطبیق دهد یا از ان جلو بزند. در این فضا، سهمی با P/E forward حدود 3.5 در ظاهر بسیار ارزان دیده می شود، چون بازار دارد فرض می گیرد که شما در مدت حدود 3.5 سال اصل قیمت را از محل سودهای اینده برمی گردانید. اما این عدد به تنهایی معنی "ارزندگی قطعی" ندارد، چون ان سودها در یک محیط تورمی تولید می شوند و بخشی از رشدشان می تواند صرفاً اسمی و ناشی از افزایش سطح عمومی قیمت ها باشد، نه رشد واقعی کسب وکار. از طرف دیگر، نرخ بدون ریسک 40% در برابر تورم 70-80% عملاً یک بازده واقعی منفی ایجاد می کند، یعنی حتی گزینه های کم ریسک هم در حال کاهش قدرت خرید هستند. بنابراین سهام به جای اینکه با اوراق بدون ریسک مقایسه شود، بیشتر به عنوان یک ابزار "حفظ ارزش در برابر تورم" بررسی می شود. در این چارچوب، P/E پایین می تواند دو معنا داشته باشد: یا بازار بیش از حد بدبین است و فرصت ایجاد شده، یا اینکه ریسک ها و عدم اطمینان باعث شده سود فعلی کیفیت پایینی داشته باشد یا قابلیت تکرار نداشته باشد. بنابراین این سهم از نظر عددی ارزان است، اما ارزندگی ان وابسته به یک شرط کلیدی است: اینکه سود اسمی شرکت بتواند حداقل هم راستا با تورم رشد کند. اگر این شرط برقرار نباشد، P/E پایین بیشتر یک "تصویر ظاهراً جذاب" است تا یک فرصت سرمایه گذاری واقعی . اما تابلوی سهم همچنان تصویری محکم از تقاضا مخابره می کند که نشان می دهد فعالان بازار فعلا اینگونه به سهم نگاه می کنند . از دریچه تکنیکال، در صورت اصلاح ، ریوارد سهم جذاب تر خواهد شد .

لیست اخبار