جزئیات خبر | تلگرام
بازگشت به خانه
👑🦁🖤 لنگرگاه🏞⚓ | langalery
۰۱:۴۴:۲۷ ۱۴۰۵/۰۴/۱۸

شب بخیر گفتم ولی خب- امروز دوست روانشناسم داشت از اجتنابی ها می گفت؛ البته نه اینایی که بیشعورن و تو اینستا درموردشون حرف می زنن. از اجتنابی هایی که فکر می کنن خواسته هاشون زیاد از حده و اگر چیزی بخوان، خودخواهن. این حرف منو یاد این انداخت که یه بار بابام بهم گفت دریا اجتنابیه و تراپیستم تایید کرد. من تا اون موقع اصلا نمی دونستم اجتنابی دیده می شم. اما الان می دونم یه جاهایی هستم.🐣 درمورد یه چیر دیگه هم حرف زدیم، این که دو نفر که می خوان تکیه گاه داشته باشن، نمی تونن باهم کنار بیان و تو رابطه برن. و چه قدر درسته. مخصوصا برای من. چیزی که الان از خودم فهمیدم اینه که یه جاهایی انگار نیاز دارم یکی کنترل رو بدست بگیره، یکی تصمیم بگیره، یکی توی اون راس باشه. قبلا با خودم می گفتم خب چه اشکالی داره؟ اما الان که نگاه می کنم، متوجه می شم که اوه. اشکال داره. دقیقا الگوی خونواده س. و جالبیش اینه که توی روابط دوستانه اصلا نقش تکیه کننده رو ندارم، اکثر وقتا تکیه گاهم. اما تو رابطه برعکس می شه. عجیبه ها. خیلی عجیب. ولی خب، چیزی که فهمیدم و یاد گرفتم و دارم تلاش می کنم یاد بگیرم اینه که: «اشکالی نداره، من اینم.» خیلیم سخته. چون یاد گرفتم مدام تغییر کنم. مداااام. مدام مدام مدام. دایما تغییر کنم تا دوست داشته بشم. تغییر نکنم دوست داشته نمی شم. انگار این باور حک شده تو مغزم. درحالی که به رابطه ها نگاه می کنم و می بینم طرف عاشقِ ادمیه که کلی الگوهای اشتباه داره، کلی کارای اشتباه انجام می ده، اشکشو درمی اره، اذیتش می کنه، اما باز هم تمام وکمال دوستش داره. من باور ندارم کسی بتونه این جوری دوسم داشته باشه. برای همین همیشه تو جنگم که تغییر کنم و بهتر شم. «دُرست شم» «سالم شم» درحالی که باید بپذیرم یه جاهایی هم نقص دارم و بَدم. یه جاهایی هم نقص دارم و بَدم، اما ادم ها می تونن دوستم داشته باشن. یعنی واقعا می تونم یه روز به این باور برسم و دیگه انقد خودمو اذیت نکنم؟ یعنی کسی پیدا می شه که این باور رو بهم ثابت کنه؟ نمی دونم. شاید. #دریا

فالورها 600
تاثیر (Imp) 9.0
بازدید 9
تعامل (Eng) 2.0
لیست اخبار