بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

این روزها عده ای می پرسند پول های ازادشده ایران کجا می رود؟ بعضی ها هم نسخه می پیچند که پول نفت و دارایی های ازادشده را نقدی بین مردم تقسیم کنید. اما واقعاً بهترین استفاده از این منابع چیست؟ جواب ساده و پوپولیستی این است که پول را مستقیم پخش کنیم. شاید در کوتاه مدت حس خوبی ایجاد کند، اما تجربه ایران و ده ها کشور دیگر نشان داده وقتی منابع ارزی به مصرف جاری و توزیع نقدی تبدیل می شود، نتیجه نهایی معمولاً افزایش نقدینگی، رشد تقاضا بدون افزایش تولید، تورم و کاهش قدرت خرید همان مردمی است که قرار بود منتفع شوند. اقتصاد با پولدار شدن دولت یا توزیع پول نقد ثروتمند نمی شود؛ اقتصاد زمانی ثروتمند می شود که ظرفیت تولید، بهره وری و سرمایه گذاری ان افزایش پیدا کند. واقعیت این است که طی سال های گذشته بخش قابل توجهی از درامدهای دولت صرف پوشش ناترازی ها شده است؛ از کسری بودجه و بدهی دولت گرفته تا ناترازی صندوق های بازنشستگی، بانک های مشکل دار، یارانه های پنهان انرژی و هزینه های جاری که هر سال بزرگ تر شده اند. این هزینه ها شاید اجتناب ناپذیر بوده باشند، اما ثروت جدیدی برای کشور ایجاد نکرده اند. اگر منابع ازادشده دوباره صرف همین هزینه های جاری شود، فقط چند سال زمان می خریم؛ اما اگر صرف سرمایه گذاری مولد شود، می توانیم چند دهه رشد اقتصادی بخریم. بهترین استفاده از این منابع، سرمایه گذاری در دارایی هایی است که بازده اقتصادی ایجاد می کنند؛ توسعه نیروگاه های خورشیدی و بادی برای حل ناترازی برق، نوسازی شبکه انتقال برق، توسعه راه اهن و بنادر، تکمیل کریدورهای ترانزیتی، توسعه میادین نفت و گاز، سرمایه گذاری در اب و زیرساخت های صنعتی، نوسازی ماشین الات و حمایت از پروژه هایی که صادرات و درامد ارزی ایجاد می کنند. همین منطق درباره صنایع نیز صادق است. اگر قرار است منابعی وارد اقتصاد شود، بهتر است صرف تکمیل زنجیره ارزش شود؛ یعنی به جای خام فروشی نفت، گاز، متانول، سنگ اهن و کنسانتره مس، این منابع به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل شوند. کشوری ثروتمند می شود که صادرکننده محصول نهایی باشد، نه صادرکننده مواد خام. بخشی از این منابع می تواند صرف تقویت صندوق توسعه ملی، بازسازی سرمایه بانک ها، کاهش بدهی های دولت و اصلاح ساختار صندوق های بازنشستگی شود تا نسل های بعدی نیز از این ثروت بهره ببرند، نه اینکه تمام ان در چند سال مصرف شود. سهم واقعی مردم از این پول ها، یک واریزی مقطعی نیست که چند ماه بعد اثرش را تورم پس بگیرد. سهم واقعی مردم اقتصادی است که رشد کند، سرمایه گذاری جذب کند، شغل باکیفیت ایجاد کند، برق و گاز پایدار داشته باشد، صادراتش افزایش پیدا کند و ارزش پول ملی اش بر پایه تولید و بهره وری تقویت شود. پول ازادشده اگر صرف مصرف شود، چند صباحی خبر خوب می سازد. اما اگر صرف توسعه شود، می تواند برای دهه ها کارخانه، نیروگاه، ریل، بندر، اشتغال، صادرات و ثروت ملی ایجاد کند. فرق اقتصاد توسعه گرا با اقتصاد پوپولیستی دقیقاً همین جاست.

فالورها 200

تاثیر (Imp) 129.0

بازدید 129

تعامل (Eng) 5.0

لیست اخبار