#وپسا گروه پیشگامان اعتماد لیان ایرانیان 11 درصد ازش را وپسا دارد و جالب که رییس هییت مدیره اش امیر ونکی و نایب رییس اش مجید احمدی هست که مدیر عامل موقت وپسا هست ،هستند،بقیه اعضای هییت مدیره هم وپسایی هستند امیدوارم مدیر عامل جدید وپسا خانم ندا کریمی بعد از تایید صلاحیت و نشستن بر منصب اقدامات خوبی انجام دهند و این هلدینگ ارزشمند(وپسا)رو به جایگاه واقعی برساند،و مانع ایجاد مشکلات در مجمع اتی شود و یا اینکه تیم هایی مثل اقای مهدی بغدادی (ارمین ثمین تجارت)که به وفور در بازار بورس ما فعالند و علاقه زیادی به سهامهای مبهم مثل وپسا دارن برای پروژه کردن، کاری که سال 98 با غالبر 150 انجام دادن و تا 8500 تومان بردند و دو یا سه سیت هم گرفتند و همچنین در غنوش هم فعال بودند، وپسا تبدیل شده به طعمه ی دندان گیر برای اولین شکارچی ماهر که متوجه اش بشود.

نقدی بر اطلاعیه بازگشایی بازار سهام اعلام بازگشایی کامل بازار سهام، صندوق های سهامی و ابزارهای مشتقه در ظاهر یک خبر مثبت و نشانه بازگشت به شرایط عادی است؛ اما از منظر تحلیل بازار سرمایه، این اطلاعیه دارای چند خلا مهم و قابل تامل است که نمی توان از کنار ان ها ساده عبور کرد. نخست اینکه، تصمیمی با این سطح از اثرگذاری بر دارایی میلیون ها سهامدار، بدون ارایه هیچ گونه داده شفاف منتشر شده است. در متن اطلاعیه هیچ اشاره ای به وضعیت نقدشوندگی بازار، حجم سفارش های انباشته، سطح ریسک سیستماتیک یا سناریوهای مدیریت نوسان دیده نمی شود. در حالی که در ادبیات حرفه ای بازارهای مالی، بازگشایی بازار بدون این شاخص ها، تصمیمی کامل و قابل ارزیابی محسوب نمی شود. نکته دوم، استفاده از گزاره های کلی و غیرقابل سنجش مانند «افزایش اعتماد عمومی» و «حضور گسترده فعالان بازار» است. این عبارات، اگرچه در ظاهر مثبت اند، اما بدون داده های عینی مانند جریان نقدینگی حقیقی، عمق دفتر سفارشات یا نوسان ضمنی، بیشتر ماهیت توصیفی و رسانه ای دارند تا تحلیلی. مسیله مهم تر، نبود هرگونه اشاره به بسته های تثبیت بازار و ابزارهای کنترل ریسک در روزهای پس از بازگشایی است. تجربه بازارهای مالی نشان می دهد که بازگشایی پس از توقف، در صورت نبود سیاست های مکمل مانند بازارگردانی فعال، مدیریت دامنه نوسان یا تزریق نقدینگی هدفمند، می تواند با شوک قیمتی و افزایش نوسانات شدید همراه شود. همچنین بازگشایی هم زمان بازار نقد و ابزارهای مشتقه، بدون تشریح سازوکارهای کنترل اهرم و ریسک، این نگرانی را ایجاد می کند که نوسانات بازار می تواند تشدید شود، نه کنترل. در نهایت، این اطلاعیه بیش از انکه یک سند سیاست گذاری شفاف باشد، یک اعلام اجرایی با هدف بازگشت به شرایط عادی تلقی می شود؛ در حالی که سوال اساسی همچنان بدون پاسخ باقی مانده است: بازار باز می شود، اما با چه چارچوب دقیق و قابل سنجشی برای مدیریت ریسک، کنترل نوسان و حفاظت از نقدشوندگی؟

•️بازار سهام سه شنبه بازگشایی می شود 🔹 طبق اعلام سازمان سازمان بورس و اوراق بهادار، برنامه ریزی لازم برای اغاز معاملات سهام و ابزارهای مربوط به ان از روز سه شنبه 29 اردیبهشت 1405 انجام شده است. 📍اخبار ایران و خراسان رضوی @Tazehayekakhk

#اهرم ملت عزیز ایران ریسک ها تمام شد رسانه اینترنشنال نگاه نکنید جنون خبری دارد رسانه های عبری اخبار دنبال نکنید نقدیون متاسفانه اخبار جنگی منتشر میکنند بازار دوسال طوفانی خواهد داشت وشاخص بیست میلیون واحد هدف قطعی است

#گشان ابنیه ببه یک ماه 2هزار م

#شاخص_بورس #نقرابی #عیار بعداز جنگ 12 روزه وبا بازگشایی بورس بازار سرمایه افت زیادی کرد و پولهایی که از بازار خارج می شد وارد صندوقهای طلا وبازار فیزیکی طلامی شد الانم تازه هنوز جنگ تمام نشده وخیلی شرکت ها متضرر شدند و مدت زمان زیادی بازار بسته بوده و احتمال قوی فروشنده زیاد باشد و هجوم پول به صندوقهای نقره و طلا را شاهد باشیم

#خودرو نه جنگ نه صلح همچنان برقرار هست. پس سه شنب یا جنگه یا صلح

#عیار روز سه شنبه بورس بازگشایی خواهد شد ولی هیچ شفاف سازی در مورد شرکت ها انجام نشده…ایا اسیب مستقیم دیده اند ایا دولت در بازسازی فولاد حمایت خواهد کرد..شرکتها سوخت خود را چگونه و با چه مبلغی تامین خواهند کرد…و هزاران سوال دیگه که مبهم هست

🔴 سوال؛ چرا مالکان و سهام داران نیروگاه ها به سمت ساخت نیروگاه های جدید یا توسعه و نوسازی واحدهای موجود نمی روند؟ ایا واقعاً سوداوری این صنعت ان قدر پایین است که سرمایه گذاری در ان صرفه اقتصادی نداشته باشد؟ ایا باید روایت رایجِ «زیان ده بودن نیروگاه ها» را بدون چون وچرا پذیرفت؟ 🔹پاسخ واقع بینانه تر این است که مسیله نه زیان دهی، بلکه «منطقِ حداکثرسازی سود» است. مالکان نیروگاه ها، مانند هر سرمایه گذار دیگری، به دنبال بیشترین بازدهی در کوتاه ترین زمان هستند. در اقتصادی که بازارهای موازی -از ارز گرفته تا برخی فعالیت های مالی- سودهای به مراتب بالاتری نسبت به سرمایه گذاری بلندمدت در زیرساخت ها ارایه می دهند، طبیعی است که سرمایه از بخش هایی مانند تولید برق فاصله بگیرد و بدنبال سوداگری برود. 🔸اگر به عقب برگردیم، یک پرسش مهم تر مطرح می شود: براستی روند کاهش ساخت نیروگاه های جدید از چه زمانی اغاز شد؟ و «بحران ناترازی برق» دقیقاً از چه دوره ای به ادبیات اقتصادی کشور راه یافت؟ 🔹پاسخ دقیق این است، دقیقاً از زمانی که بحث «چابک سازی» و «کوچک سازی» دولت مطرح شد و به نام «چابک سازی دولت»، بخش بزرگی از نیروگاه های کشور به بخش خصوصی واگذار شد. در این فرایند، دولت عملاً از نقش مستقیم در توسعه ظرفیت تولید برق کنار رفت، اما هم زمان سازوکارهای لازم برای تضمین سرمایه گذاری پایدار بخش خصوصی نیز شکل نگرفت. 🔸مالکان جدید نیروگاه ها - «که وزارت نیرو را شغال می دانند» - امروز استدلال می کنند که تا زمانی که نرخ برق واقعی(یعنی گران سازی) نشود و قیمت گذاری ان به سازوکارهایی مانند بورس انرژی سپرده نشود(شناورسازی مثل نرخ ارز دلار)، انگیزه ای برای سرمایه گذاری در توسعه ظرفیت تولید وجود ندارد. به بیان ساده، انها می گویند اگر قرار است سرمایه گذاری کنند، باید سودی هم تراز با صنایع بزرگ دیگر مانند فولاد و پتروشیمی به دست اورند. 🔹در این میان، تجربه خصوصی سازی در ایران نیز خود محل بحث جدی است. واگذاری گسترده در حوزه هایی چون اموزش، بهداشت، صنایع بزرگ، پالایشگاه ها، پتروشیمی ها و زیرساخت های حیاتی نه تنها همه مشکلات اقتصادی را حل نکرد، بلکه مشکلات اقتصادی ما را پیچیده تر کرد. حتی برخی گزارش های رسمی نیز نشان داده اند که بیش از واگذاری های دهه 1390 به تعبیر امام شهید، فاسد از اب درامدند؛ هم خریداران اهلیت ندا...

حروح اخابر میس کالعاده