| drmehdi1364

۱۷:۲۰:۲۰ ۱۴۰۵/۰۵/۲۱

شپلی درد دل یک سهامدار شپلی هشت ساله که سهامدارای شپلی فقط صبر کردن و صبر کردن. هر بار گفتن «هنوز وقتش نیست»، «مقاومت داره»، «باید این مقاومت رو رد کنه»، «اونجا مقاومت داره»؛ یک روز می گن 500 تومن، یک روز 600 تومن، یک روز 700 تومن و هر بار برای سهم یک مقاومت جدید می تراشن. واقعاً سوال اینجاست که تا کی؟ تا کی باید سهامدار فقط بشینه و نگاه کنه؟ سال 1399 خیلی ها با امید وارد بورس شدن. خیلی ها با این باور سرمایه گذاری کردن که سرمایه شون رو وارد تولید و صنعت کشور کنن، به رونق اقتصاد کمک کنن و در کنار اون، ارزش سرمایه شون هم حفظ بشه. خیلی ها پس انداز سال ها زحمتشون رو اوردن، بعضی ها سرمایه کسب وکارشون رو وارد بورس کردن و حتی کسانی بودن که دارایی و خونه شون رو فروختن و وارد بازار سرمایه شدن. اما توی این سال ها چه اتفاقی افتاد؟ تمام بازارها حرکت کردن. مسکن، زمین، خودرو، طلا، ارز و تقریباً هر بازاری که نگاه می کنی چند برابر شد. تورم هم هر روز جلوتر رفت و قدرت خرید مردم کمتر و کمتر شد. اما سهامدار شپلی هنوز باید دنبال این باشه که سهم از یک مقاومت به مقاومت بعدی برسه. از طرف دیگه، خیلی از سهامدارها هنوز روزهایی رو یادشونه که نماد شپلی متوقف بود و در همون مدت خیلی از بازارهای دیگه مسیر خودشون رو رفتن. بعد از بازگشایی، خیلی ها امیدوار بودن که عقب ماندگی سهم جبران بشه و بالاخره سهامدار بعد از سال ها صبر، نتیجه سرمایه گذاری خودش رو ببینه. اما امروز بعد از این همه سال، هنوز باید بشنویم که «مقاومت داره»؟ واقعاً مگر برای سهمی که سهامدارش سال ها صبر کرده، همه چیز فقط به مقاومت 500 یا 600 یا 700 تومنی خلاصه میشه؟ چرا باید هر بار که سهم می خواد حرکت کنه، یک مقاومت جدید جلوی اون گذاشته بشه؟ صحبت من این نیست که سهم بدون دلیل و بدون پشتوانه بالا بره یا کسی وعده قیمت بده. حرف سهامدار اینه که وقتی سال ها گذشته، وقتی تورم این همه رشد کرده، وقتی ارزش پول مردم این قدر کم شده و تقریباً تمام بازارها خودشون رو با تورم هماهنگ کردن، چرا سهامدار شپلی باید همچنان احساس کنه سرمایه اش درجا زده؟ حتی اگر سهم روزی به 2000 تومان هم برسه، باز باید پرسید این رقم در شرایط اقتصادی سال 1405 چه قدرت خریدی داره؟ ایا بعد از این همه سال، سرمایه سهامداری که از سال ها قبل وارد شده واقعاً جبران شده؟ کسی که هشت سال صبر کرده، فقط دنبال یک عدد روی تابلو نیست؛ دنبال اینه که احساس کنه صبر و اعتمادش بی نتیجه نبوده. سهامدار شپلی از این حرف های تکراری خسته شده؛ از «مقاومت داره»، «یکی باید سوار بشه، یکی باید پیاده بشه»، «هنوز وقتش نیست» و تحلیل هایی که سال هاست تکرار می شن. سهامدار دیگه خسته شده. واقعاً خسته شده. خیلی ها با امید به تولید، صنعت و اینده کشور سرمایه گذاری کردن. خیلی ها به جای اینکه پولشون رو وارد بازارهای غیرمولد کنن، سرمایه شون رو اوردن سمت شرکت های تولیدی. انتظار داشتن هم تولید کشور رشد کنه و هم سرمایه شون در برابر تورم حفظ بشه. امروز مطالبه سهامدار چیز عجیب و غیرممکنی نیست.سهامدار حرفهای تکراری سرش در نمیره برای رشد باید یه منفی بخوره این منفیها مال بازاره نه مال بورس مال شپلی که کمر سهامدار شکنده سهامدار فقط می خواد ارزش سرمایه و سال ها صبرش دیده بشه.نه بعد 8 سال حرف بشنود می خواد بدونه چرا سهمی که این همه سال درگیرش بوده، هنوز باید این قدر فرسایشی حرکت کنه و چرا هر بار باید برای ادامه مسیرش یک مقاومت جدید مطرح بشه. و در پایان، یک درخواست جدی از مدیرعامل و مدیران شرکت داریم: بیشتر از گذشته به فکر سهامدار باشید. هر اقدامی که در چارچوب قانون و منافع شرکت می تواند به بهبود شرایط شرکت، افزایش ارزش واقعی ان و حفظ منافع سهامداران کمک کند، با جدیت دنبال کنید. سهامدار سال ها صبر کرده، اعتماد کرده و کنار این شرکت مانده. امروز دیگر تحمل خیلی ها واقعاً کم شده. سهامدار دیگر فقط حرف و وعده نمی خواهد؛ نتیجه و اقدام می خواهد. می خواهد احساس کند صدایش شنیده می شود و کسانی که مسیولیت اداره این مجموعه را دارند، همان قدر که به اینده شرکت فکر می کنند، به وضعیت و حق سهامداران هم توجه دارند. این نوشته توصیه به خرید یا فروش سهم نیست؛ فقط حرف دل سهامدارانی است که سال ها کنار شپلی مانده اند و از این همه انتظار خسته شده اند. اگر این حرف، حرف دل شما هم هست، ان را با دیگر سهامداران به اشتراک بگذارید. شاید این بار صدای سهامدار شنیده شود.