بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

افزایش حجم پول در گردش همواره به رشد قیمت ها می انجامد. این یک منطق علّیِ بنیادین است و شواهد تاریخی هر بار که دولت ها ان را نادیده گرفته اند، مهر تاییدی بر ان زده اند. نظریه ی کمیّت پول به صراحت بیان می کند که هرگاه عرضه ی پول با سرعتی بیشتر از عرضه ی کالاها و خدمات افزایش یابد، ارزش هر واحد پول کاهش می یابد؛ به بیان خلاصه ی کتاب های درسی: $MV = PQ$. اگر سرعت گردش پول و حجم تولید را نسبتاً ثابت در نظر بگیریم، دو برابر شدن حجم پول ($M$)، به دو برابر شدن سطح عمومی قیمت ها ($P$) منجر می شود. فدرال رزرو ترازنامه ی خود را از حدود 900 میلیارد دلار در سال 2008 به 9 تریلیون دلار در سال 2022 رساند. در نتیجه شاهد بودیم که هزینه های مواد غذایی، اجاره بها و انرژی به بالاترین سطح خود در چهل سال گذشته صعود کرد. جروم پاول و کمیته ی بازار ازاد فدرال رزرو پول چاپ کردند و خانواده های امریکایی بهای ان را پرداختند. طرفداران مکتب کینز به شما خواهند گفت که این رابطه «پیچیده» است. ان ها به دهه ی پس از سال 2008 اشاره می کنند؛ زمانی که فدرال رزرو عرضه ی پول را به شدت افزایش داد، اما تورم قیمت مصرف کننده نسبتاً مهارشده باقی ماند. واقعیت ماجرا این بود: پول های تازه چاپ شده در ذخایر بانک ها انباشته شدند و به جای ورود به بازار کالاهای مصرفی، قیمت دارایی ها را تورم زا ساختند. ارزش مسکن در شهرهایی مانند سانفرانسیسکو و استین روندی صعودی و سهمگین به خود گرفت. شاخص های سهام سال به سال به رکوردهای تازه ای دست یافتند. تورم یک واقعیت بود؛ برای لمس سودِ ناشی از ان، تنها کافی بود صاحب دارایی باشید. کارگری که سبد سرمایه گذاری نداشت، نه از افزایش ارزش دارایی ها بهره مند شد و نه تعدیل دستمزدی متناسب با هزینه ی زندگی دریافت کرد. طرفداران پول سالم بیش از یک قرن است که بر این حقیقت تاکید کرده اند که انبساط پولی هرگز خنثی نیست. لودویگ فون میزس این موضوع را در سال 1912 در کتاب «نظریه ی پول and اعتبار» تبیین کرد: پول جدید به طور هم زمان و با نسبت های برابر وارد جیب همگان نمی شود. این پول در نقاط مشخصی از اقتصاد - از طریق مخارج دولتی، وام دهی بانکی و خریدهای اوراق قرضه - تزریق می شود؛ پیش از انکه قیمت ها تعدیل شوند، دریافت کنندگان اولیه را ثروتمند می کند و کسانی را که پول جدید را دیرتر دریافت می کنند، به طور سیستماتیک به خاک فقارت می نشاند. این همان «اثر کانتیلون» است که به نام ریچارد کانتیلون، توصیف کننده ی ان در دهه ی 1730، نام گذاری شده است. بانکداران و پیمانکاران دولتی سود می برند و حقوق بگیرانِ با دستمزد ثابت متضرر می شوند. دولت ها پول خلق می کنند زیرا این امکان را به ان ها می دهد که بدون تحمل هزینه ی سیاسیِ مالیات های عیان، دست به خرج کردن بزنند. تورم همان مالیات پنهان است و بی نقص عمل می کند؛ چرا که بیشتر مردم هرگز میان علت و معلول ارتباطی نمی یابند. شما برچسب قیمت گران تر را می بینید، اما هرگز ان را به کسانی که پول جدید را از خلا افریده اند، نسبت نمی دهید. 🆔 @liberty_institute | انستیتو لیبرتی http://libertyinst.com/

فالورها 482

تاثیر (Imp) 18.0

بازدید 18

لیست اخبار