اکواقتصاد | ecoeeghtesad

۰۸:۲۵:۳۹ ۱۴۰۵/۰۵/۱۴

📌 نرخ بهره؛ خط کش ارزش گذاری بازار سهام و هشدار پایان تیرماه 🔹 در مدل های ارزش گذاری مانند DCF و CAPM، نرخ بهره بدون ریسک یکی از مهم ترین متغیرهای تعیین کننده ارزش سهام است؛ زیرا افزایش نرخ بهره باعث بالا رفتن نرخ تنزیل و کاهش ارزش فعلی سودهای اینده شرکت ها می شود. به زبان ساده، وقتی سرمایه گذار می تواند از دارایی کم ریسک بازده بالاتری بگیرد، برای خرید سهام ریسک بیشتری طلب می کند و حاضر نیست همان P/Eهای قبلی را پرداخت کند. 🔹 در پایان تیرماه، نرخ بهره بین بانکی به 23.97 درصد رسیده و در نزدیکی سقف کریدور 24 درصد قرار گرفته است؛ این موضوع نشان دهنده افزایش فشار نقدینگی در شبکه بانکی و سخت تر شدن شرایط پولی است. برای بازار سرمایه، پیام این اتفاق بیشتر از مسیر کاهش ضریب ارزش گذاری منتقل می شود؛ یعنی حتی اگر سود شرکت ها ثابت بماند، افزایش نرخ بهره می تواند باعث کاهش P/E قابل قبول بازار شود. 🔹 تجربه سال 1399 نیز اهمیت این متغیر را نشان می دهد. در ان سال، پایین بودن نسبی نرخ های بدون ریسک، رشد نقدینگی، انتظارات تورمی و ورود گسترده سرمایه گذاران باعث شد ارزش گذاری بسیاری از شرکت ها به سطوح بسیار بالایی برسد. اما زمانی که جریان نقدینگی تغییر کرد و انتظارات اصلاح شد، بازار با افت شدید نسبت های ارزش گذاری مواجه شد. درس سال 99 این بود که نقدینگی می تواند برای مدتی اثر نرخ بهره و ارزش گذاری را بپوشاند، اما در نهایت قیمت ها باید با سوداوری و نرخ بازده مورد انتظار هماهنگ شوند. 🔹 بنابراین افزایش نرخ بهره فعلی را نباید فقط یک عدد بانکی دانست؛ این نرخ در واقع یک «نرخ مرجع» برای کل بازار دارایی هاست. اگر نرخ بهره بالا پایدار بماند، بازار سهام برای رشد نیازمند رشد واقعی سود شرکت ها، افزایش درامدهای ارزی و بهبود چشم انداز اقتصادی خواهد بود؛ زیرا دوره ای که صرفاً افزایش نقدینگی می توانست P/Eها را بالا ببرد، دشوارتر شده است. @ecoeeghtesad