Mrb | notifications_mrb

۲۲:۲۴:۱۷ ۱۴۰۵/۰۵/۱۲

اوضاع مالی و مدیریتی یکی از بزرگ ترین هلدینگ های اقتصادی کشور، بار دیگر نگرانی هایی جدی درباره سرنوشت سرمایه کارگران، بیمه شدگان و بازنشستگان تامین اجتماعی ایجاد کرده است؛ هلدینگی که قرار بود بازوی سرمایه گذاری سازمان تامین اجتماعی باشد، اما صورت های مالی اخیر ان از افزایش زیان، رشد هزینه ها و اب رفتن حاشیه اطمینان مالی حکایت دارد. به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ بررسی اطلاعات مالی منتشرشده شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی، نشان می دهد زیان خالص شستا در دوره 9ماهه مورد بررسی (منتهی به پایان سال قبل) با جهش 71 درصدی به بیش از 3 هزار و 887 میلیارد تومان رسیده است. معنای ساده این عدد ان است که شستا در این دوره، به طور متوسط ماهانه بیش از 430 میلیارد تومان زیان خالص شناسایی کرده است؛ رقمی که در نهایت اثار ان تنها در جداول حسابداری باقی نمی ماند و می تواند منافع سهام داران و مهم تر از ان، چشم انداز سرمایه متعلق به میلیون ها بیمه شده و بازنشسته را تحت تاثیر قرار دهد. پرسش اصلی اینجاست: هلدینگی با چنین گستره ای از دارایی ها، شرکت ها و ظرفیت های اقتصادی، چرا باید هر ماه صدها میلیارد تومان زیان خالص ثبت کند؟ سود انباشته ای که تقریباً ته کشید یکی دیگر از نشانه های هشداردهنده در صورت های مالی شستا، افت شدید سود انباشته است. براساس اطلاعات منتشرشده، سود انباشته این شرکت در پایان دوره با سقوط صد درصدی به حدود 148 میلیارد تومان کاهش یافته است. این تحول از ان جهت اهمیت دارد که سود انباشته می تواند بخشی از پشتوانه شرکت برای سرمایه گذاری، جبران زیان های احتمالی و حفظ توان مالی باشد. کاهش شدید این ذخیره، حاشیه امنیت شرکت را محدودتر می کند و نسبت به تداوم روند کنونی هشدار می دهد. نام این شرکت «سرمایه گذاری تامین اجتماعی» است و ماموریت ان نیز باید صیانت و افزایش ارزش سرمایه های متعلق به تامین اجتماعی باشد. با این حال، ارقام فعلی این پرسش را به میان می اورد که ایا عملکرد شستا همچنان با ماموریت اصلی ان تناسب دارد؟ زیان بیشتر شد؛ هزینه کارکنان هم بالا رفت؟ نگرانی ها زمانی جدی تر می شود که رشد زیان در کنار افزایش برخی هزینه ها قرار می گیرد. به گونه ای که براساس اطلاعات منتشرشده در سامانه کدال، هزینه حقوق، دستمزد و مزایای مدیران و کارکنان شستا در دوره 9ماهه مورد بررسی با رشد 53 درصدی به بیش از 197 میلیارد تومان رسیده است. افزایش هزینه کارکنان، به خودی خود و بدون بررسی تعداد نیروها، اثار تورم، تغییرات ساختاری و جزییات پرداخت ها، الزاماً نشانه تخلف یا سومدیریت نیست؛ اما هنگامی که همین رشد با افزایش 71 درصدی زیان خالص همراه می شود، مدیریت شستا باید توضیح دهد: افزایش 53 درصدی این هزینه ها دقیقاً ناشی از چه عواملی بوده است؟ ایا افزایش پرداخت ها با بهبود بهره وری و عملکرد مالی همراه بوده است؟ شاخص ارزیابی مدیران در دوره ای که زیان شرکت افزایش یافته، چه بوده است؟ شفافیت در پاسخ به این پرسش ها، کمترین انتظار سهام داران و میلیون ها بیمه شده ای است که سازمان تامین اجتماعی به نمایندگی از انان، سهام دار اصلی شستا محسوب می شود. جهش 76 درصدی هزینه های مالی بخش سنگین تر صورت حساب شستا را باید در هزینه های مالی جست وجو کرد. طبق اطلاعات موجود، هزینه های مالی شرکت با جهش 76 درصدی به بیش از 3 هزار و 691 میلیارد تومان رسیده است؛ رقمی معادل حدود 95 درصد زیان خالص شستا در دوره مورد بررسی. این نسبت بالا، پرسش های مهمی درباره ساختار تامین مالی، حجم بدهی ها، نرخ تسهیلات و تصمیمات مالی شرکت ایجاد می کند: شستا برای تامین منابع خود چه میزان بدهی ایجاد کرده است؟ این منابع در کجا مصرف شده اند؟ چرا هزینه تامین مالی تا این اندازه افزایش یافته و مدیریت شرکت برای کنترل ان چه برنامه ای دارد؟ هزینه میلیاردی برای «سایر هزینه ها» ؟؟ در صورت های مالی شستا، رقمی معادل 50 میلیارد و 518 میلیون تومان نیز در بخش «سایر هزینه ها» ثبت شده که نسبت به دوره قبل 39 درصد افزایش یافته است. عنوان کلی «سایر هزینه ها»، بدون ارایه جزییات کافی، امکان ارزیابی دقیق نحوه مصرف این منابع را محدود می کند. 88 درصد شستا متعلق به چه کسانی است؟ مالک حدود 88 درصد از سهام شستا، سازمان تامین اجتماعی است؛ اما پشت این درصد، صرفاً نام یک سازمان قرار ندارد. سرمایه اصلی تامین اجتماعی از حق بیمه کارگران، کارفرمایان و بیمه شدگان شکل گرفته و به همین دلیل، نحوه اداره شستا را نمی توان موضوعی محدود به یک هییت مدیره یا وزارتخانه دانست. هر تصمیم غیرفنی و سیاسی، انتصاب غیرتخصصی، تامین مالی پرهزینه یا سرمایه گذاری ناموفق در این مجموعه، در نهایت می تواند بر ارزش دارایی هایی اثر بگذارد که باید پشتوانه تعهدات تامین اجتماعی به میلیون ها بیمه شده و بازنشسته باشد.