بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | فروم

#بپویا باتوسای محترم اگر واقعاً «جنگ» بهانه ی توقف تولید بوده، پس چرا فقط بپویا تعطیل شد؟ مگر بقیه کارخانه ها در همین کشور و همین شرایط کار نمی کردند؟ مگر بقیه تولیدکننده ها فروش و تولید نداشتند؟ پس چطور فقط این شرکت باید کامل بخوابد و بعد برایش بهانه تراشی شود؟ این حرف ها فقط برای گول زدن سهامدار نااگاه است. وقتی یک کارخانه از نفس افتاده، نمی شود همه چیز را گردن شرایط انداخت. شرکتی که مدیریت، برنامه ریزی و توان عملیاتی داشته باشد، حتی در شرایط سخت هم کامل زمین گیر نمی شود. پس لطفاً این قصه سازی ها را کنار بگذارید. از اول مرداد هم گفته اند تولید شروع شده؛ خیلی خب، شروع تولید که هنر نیست، مهم میزان تولید، فروش واقعی، تحویل پروژه و برگشت شرکت به عملکرد عادی است. با «گفته اند» و «شروع شده» کسی نباید فریب بخورد. سهامدار باید بپرسد: چند تن تولید شده؟ چند ریال فروش محقق شده؟ چند قرارداد واقعاً به اجرا رسیده؟ چرا قبل از این، کارخانه خوابیده بود؟ حرف اصلی این است:اگر مشکل فقط جنگ بود، چرا فقط بپویا تعطیل شد؟ چرا بقیه تولیدکننده ها کار کردند اما این شرکت از حرکت ایستاد؟ جواب روشن است: مشکل فقط بیرون کارخانه نبوده، بخش بزرگی از بحران، داخل خود مدیریت و ناتوانی در اداره شرکت است. با این حرف ها گول نخورید. بروید از نزدیک ببینید، نه اینکه اسیر بازی با کلمات شوید. اقای شهریار پرویزی اگر به جای حرف درمانی، پاسخ عملی و شفاف داشت، امروز سهامدار مجبور نبود بین امار ضعیف، توقف تولید و وعده های تکراری، دنبال حقیقت بگردد. شرکتی که با حرف جلو می رود اما با عدد جواب نمی دهد، مشکلش جنگ نیست؛ مشکلش مدیریت است.

لیست اخبار