بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | فروم

#بپویا جناب اقای امیری؛ پیش از ورود به مباحث تیوریک، لازم است یاداوری کنم که ارزیابی واقعیِ پویایی و سلامت یک مجموعه تولیدی و صنعتی، نه صرفاً در میان اعداد و ارقام روی کاغذ، بلکه در مشاهده میدانیِ فرایندهای عملیاتی، وضعیت انبارها و خطوط تولید نهفته است. کسی که تفاوت «واقعیتِ جاری در کارخانه» را با «گزارش های مکتوب» درک نکند، قطعاً در تحلیل نهایی دچار خطا خواهد شد. در پاسخ به ادعاهای مطروحه، نکات حقوقی ذیل جهت اصلاح رویکرد شما ابلاغ می گردد: 1. حق نظارت میدانی و قانونی: طبق مواد فصل سوم قانون تجارت، حق پرسش گری و مطالبه گری، مشروط به ترازنامه مکتوب نیست. مطالبه گریِ موثر، مستلزم تطبیق واقعیت های فیزیکی شرکت با ادعاهای دفتری است. تقلیلِ نقش سهامدار به یک ناظرِ منفعل بر اوراق، با اصول حاکمیت شرکتی و صیانت از سرمایه در تضاد است. 2. مغالطه در مفاهیم حقوقی بورس: جهت تنویر افکار، مفاهیم «سبدگردانی» (به عنوان نهاد واسط و امین طبق بند 17 ماده 1 قانون بازار اوراق بهادار) و «سهامداری مستقیم»، تعاریف و مرزهای حقوقی مشخصی دارند. خلط این مباحث و انتساب عدم اطلاع به دیگران، بدون ارایه استدلال فنی، صرفاً یک «فرار رو به جلو» برای اجتناب از پاسخگویی به سوالات اصلی است. 3. جایگاه مجمع و مسیولیت مدیران: مجمع عمومی (موضوع ماده 72 قانون تجارت) محلی برای پاسخگویی به ابهاماتِ واقعی است، نه صرفاً تایید تشریفاتیِ گزارش ها. مطالبه گری 365 روزه ای که از ان دم می زنید، ابزاری قانونی برای پایش مستمر عملکرد است، نه مجوزی برای تخریبِ سهامداران منتقد و دغدغه مند. اینجانب به عنوان سهامدار، حق خود می دانم که فراتر از کلی گویی های رایج، بر اساس واقعیات موجود در صحنه فعالیت شرکت، عملکرد مدیریت را به چالش بکشم. ادبیات تهاجمی و اتهام به سفسطه، نه تنها رافع مسیولیت های قانونی نیست، بلکه نشان دهنده دست خالی بودن در برابر نقدهای مستحکم و مستدل است. شایسته است به جای شخصی سازی بحث، در فضای مجمع و پس از ان، با استناد به حقایق عینی و مقررات موضوعه پاسخگو باشید.

لیست اخبار