بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | فروم

#بپویا جناب اقای علی، اینکه شما بخش عمده انتقادات را می پذیرید و صراحتاً اعلام می کنید که مشکل اصلی شرکت در عدم استقرار مناسب حاکمیت شرکتی، ضعف کنترل های داخلی، نظارت، پاسخگویی و شفافیت است، در واقع تایید اصل همان نگرانی هایی است که بنده مطرح کردم. بنابراین اختلاف اصلی ما بر سر ریشه مشکل نیست؛ اختلاف بر سر این است که ایا می توان این حجم از ضعف و عقب ماندگی را با چند توضیح کلی و امید به اینده، قابل اغماض جلوه داد یا خیر. برای سهامدار، این مسایل صرفاً بحث تیوریک یا مدیریتی نیست. نتیجه مستقیم این ضعف ها را سهامدار در قیمت سهم، افت اعتماد، کاهش شفافیت، ابهام در تصمیمات، کاهش کارایی عملیاتی و در نهایت زیان مالی می بیند. بنابراین وقتی از حاکمیت شرکتی صحبت می کنیم، از یک موضوع تزیینی حرف نمی زنیم؛ از زیربنای حفظ منافع سهامدار حرف می زنیم. شما می فرمایید شرکت هرچند کند و لاک پشتی، در این مسیر حرکت می کند. سوال روشن این است: سهامدار تا چه زمانی باید هزینه این حرکت لاک پشتی را بپردازد؟ شرکتی که در بازار سرمایه حضور دارد، باید سال ها قبل حداقل های شفافیت، پاسخگویی، کنترل داخلی و ساختار حرفه ای مدیریت را مستقر می کرد. تاخیر در این امور دیگر اسمش صرفاً کندی نیست؛ این یک عقب ماندگی جدی مدیریتی است. در خصوص توضیح شما درباره افت تولید و فروش نیز اصل موضوع تغییر نمی کند. اینکه بخش زیادی از قراردادها فاینانسی بوده، مشتریان عمدتاً از زیرمجموعه های دولت بوده اند، مطالبات با تاخیر وصول شده و شرکت به چالش خورده، بیش از انکه توجیه کننده باشد، اثبات کننده ضعف در مدیریت ریسک، تمرکز مشتری، برنامه ریزی مالی و پیش بینی پذیری عملیاتی است. اینها باید قبل از تبدیل شدن به بحران مدیریت می شدند، نه بعد از وقوع، برایشان توضیح ارایه شود. همچنین اینکه گفته می شود شرکت از گلوگاه عبور کرده، مطالبات در حال وصول است، مناقصاتی را برده و قراردادهایی دارد، تا زمانی که این موارد در قالب گزارش رسمی، ارقام دقیق، زمان بندی شفاف و اثار عملیاتی قابل سنجش ارایه نشود، برای سهامدار بیشتر یک ادعاست تا یک واقعیت اثبات شده.

لیست اخبار