mehdi hashemi | mehdihashemi56

۲۱:۴۰:۰۰ ۱۴۰۵/۰۵/۰۳

شپاکسا بررسی عملکرد 6 ماهه شرکت پاکسان نشان می دهد که شرکت در نیمه نخست سال 1405 توانسته عملکرد قابل توجهی از نظر عملیاتی و سوداوری ثبت کند. درامدهای عملیاتی شرکت از حدود 23,971 میلیارد ریال در دوره مشابه سال قبل به حدود 52,136 میلیارد ریال رسیده که رشد 117 درصدی را نشان می دهد. با توجه به شرایط تورمی اقتصاد، بخشی از این رشد طبیعتاً ناشی از افزایش نرخ فروش محصولات است، اما نکته مهم این است که رشد درامد صرفاً از محل افزایش قیمت نبوده است؛ بررسی مقدار تولید نشان می دهد که شرکت نه تنها کاهش تولید نداشته، بلکه مقدار تولید نیز افزایش یافته است. بنابراین رشد فروش حاصل ترکیبی از افزایش مقدار تولید، افزایش مقدار فروش و افزایش نرخ محصولات بوده که کیفیت رشد درامد را نسبت به یک رشد صرفاً تورمی بالاتر می برد. در بخش سوداوری، عملکرد شرکت بسیار قوی تر از رشد فروش بوده است. سود ناخالص شرکت از حدود 6,009 میلیارد ریال به 16,260 میلیارد ریال افزایش یافته که رشد 171 درصدی را نشان می دهد. همچنین سود عملیاتی از حدود 3,994 میلیارد ریال به 11,940 میلیارد ریال رسیده و سود خالص نیز با رشد 213 درصدی از حدود 2,567 میلیارد ریال به 8,045 میلیارد ریال افزایش یافته است. این رشد بالاتر سود نسبت به فروش نشان می دهد شرکت توانسته حاشیه سود خود را بهبود دهد. حاشیه سود ناخالص از حدود 25 درصد به حدود 31 درصد افزایش یافته و حاشیه سود عملیاتی نیز از 16.6 درصد به 22.9 درصد رسیده است. بنابراین شپاکسا در کنار رشد فروش، توانسته هزینه های تولید و عملیاتی را نیز به شکل مناسبی مدیریت کند. بررسی ساختار هزینه ها نیز این موضوع را تایید می کند. بهای تمام شده درامدهای عملیاتی از حدود 17,960 میلیارد ریال به 35,870 میلیارد ریال افزایش یافته که رشد ان کمتر از رشد درامد عملیاتی بوده است. همچنین هزینه های فروش، عمومی و اداری از حدود 193 میلیارد تومان به 346 میلیارد تومان رسیده، اما رشد این هزینه ها پایین تر از رشد فروش بوده است. در نتیجه بخش بیشتری از درامد شرکت به سود عملیاتی تبدیل شده است. از سوی دیگر، سایر درامدهای غیرعملیاتی شرکت حدود 25 میلیارد تومان بوده که در مقایسه با سود خالص حدود 804 میلیارد تومانی رقم قابل توجهی محسوب نمی شود. بنابراین کیفیت سود شپاکسا مناسب ارزیابی می شود، زیرا بخش عمده سود ایجادشده از فعالیت اصلی شرکت یعنی تولید و فروش محصولات حاصل شده و وابستگی معناداری به درامدهای غیرتکرارشونده ندارد. در بخش جریان نقدی، عملکرد شرکت نسبت به سال گذشته بهبود محسوسی داشته است. جریان نقد حاصل از فعالیت های عملیاتی که در دوره مشابه سال قبل حدود 75 میلیارد تومان منفی بوده، در دوره فعلی به حدود 280 میلیارد تومان مثبت رسیده است. با این حال، جریان نقد عملیاتی همچنان پایین تر از سود خالص شرکت است که نشان می دهد بخشی از سود ایجادشده هنوز در سرمایه در گردش شرکت درگیر شده است. بررسی اقلام سرمایه در گردش نشان می دهد دریافتنی های تجاری از حدود 2,188 میلیارد تومان به حدود 3,021 میلیارد تومان افزایش یافته و حدود 833 میلیارد تومان رشد کرده است. این موضوع بیانگر ان است که بخشی از فروش شرکت هنوز وصول نشده است. همچنین موجودی مواد و کالا از حدود 1,253 میلیارد تومان به حدود 1,842 میلیارد تومان افزایش یافته که نشان دهنده مصرف منابع برای تامین مواد اولیه و پشتیبانی از سطح تولید و فروش است. در مقابل، پرداختنی های تجاری شرکت از حدود 1,104 میلیارد تومان به 2,417 میلیارد تومان افزایش یافته است. این افزایش باعث شده بخشی از نیاز سرمایه در گردش شرکت از طریق اعتبار تامین کنندگان تامین شود. این موضوع در دوره های رشد سریع فروش می تواند یک مزیت باشد، اما باید در دوره های اینده بررسی شود که ایا این افزایش ناشی از قدرت چانه زنی شرکت و رشد فعالیت است یا نشان دهنده فشار نقدینگی و تاخیر در پرداخت بدهی هاست. از منظر سرمایه گذاری، شرکت در این دوره حدود 150 میلیارد تومان برای خرید دارایی های ثابت مشهود و حدود 152 میلیارد تومان برای خرید سرمایه گذاری های بلندمدت هزینه کرده است. از انجا که جریان نقد عملیاتی شرکت حدود 280 میلیارد تومان بوده، منابع داخلی شرکت به طور کامل پاسخگوی این سرمایه گذاری ها نبوده است. به همین دلیل شرکت از منابع تامین مالی استفاده کرده است. در این دوره حدود 1,963 میلیارد تومان تسهیلات دریافت شده، 1,620 میلیارد تومان اصل تسهیلات بازپرداخت شده و حدود 225 میلیارد تومان نیز بابت سود تسهیلات پرداخت شده است. بنابراین شرکت ضمن استفاده از منابع بانکی، توانسته بخشی از بدهی های خود را نیز تسویه کند، اما روند افزایش بدهی ها باید همچنان زیر نظر باشد. بررسی ترازنامه نشان می دهد که شرکت برای رشد فعالیت خود از اهرم مالی بیشتری استفاده کرده است. دارایی های شرکت 53 درصد، بدهی ها 69 درصد و حقوق صاحبان سهام 32 درصد رشد کرده اند. در نتیجه نسبت بدهی از 55.55 درصد به 61.6 درصد افزایش یافته است. این افزایش بدهی در شرایطی که سود عملیاتی شرکت رشد قابل توجهی داشته، فعلاً نگران کننده نیست، اما ادامه این روند باید کنترل شود. همچنین کاهش نسبت جاری از 1.49 به 1.23 نشان می دهد مدیریت نقدینگی و سرمایه در گردش اهمیت بیشتری نسبت به گذشته پیدا کرده است. از منظر ارزش گذاری نیز اگر فرض کنیم شرکت بتواند در نیمه دوم سال عملکردی مشابه نیمه اول داشته باشد و درامد عملیاتی سالانه به حدود 10,400 میلیارد تومان برسد، و همچنین سود خالص سالانه پس از کسر تمامی هزینه ها در محدوده 1,400 میلیارد تومان قرار گیرد، با ارزش بازار تقریبی 4,800 میلیارد تومان، نسبت P/E اینده نگر سهم در محدوده حدود 3.4 واحد قرار خواهد گرفت. این سطح ارزش گذاری برای شرکتی که رشد تولید، رشد فروش، بهبود حاشیه سود و افزایش سوداوری را تجربه کرده، می تواند جذاب تلقی شود البته که سهم سود سرمایه محور است و درصد کمتری از پرتفو باید به این دسته سهام تخصیص داده شود . در کنار اطلاعات بنیادی، رفتار بازار نیز نکات قابل توجهی دارد. احتمال افزایش نرخ محصولات شوینده، اگرچه هنوز در حد انتظار بازار است و باید صرفاً بر اساس اطلاعات رسمی شرکت و سامانه کدال دنبال شود، اما می تواند در صورت تحقق، محرک دیگری برای سوداوری اینده شرکت باشد. همچنین ارزش سفارش های باقی مانده در تابلو معاملات حدود 334 میلیارد تومان بوده که نسبت به ارزش سهام شناور حدود 1,551 میلیارد تومان، رقم قابل توجهی محسوب می شود. انتقال سهام از حقوقی به حقیقی و نبود فشار فروش قابل توجه از سوی سهامداران حقیقی نیز نشان دهنده افزایش تقاضا و بهبود نگاه بازار به سهم است؛ البته این موارد باید در کنار تحلیل بنیادی و نه به تنهایی مورد استفاده قرار گیرند. در مجموع، شپاکسا در شرایط فعلی یک شرکت با عملکرد عملیاتی رو به رشد، سوداوری بهبود یافته و ارزش گذاری نسبتاً پایین محسوب می شود. نقاط قوت اصلی شرکت شامل رشد واقعی فروش، افزایش تولید، بهبود حاشیه سود، کیفیت مناسب سود و امکان بهره گیری از رشد احتمالی نرخ محصولات است. در مقابل، افزایش مطالبات، رشد موجودی کالا و افزایش بدهی ها مهم ترین مواردی هستند که باید در گزارش های اینده بررسی شوند. بنابراین سرمایه گذاری در شپاکسا بیش از انکه صرفاً بر مبنای سود فعلی باشد، وابسته به این موضوع است که ایا شرکت می تواند این سطح از سوداوری را در دوره های اینده حفظ و تکرار کند یا خیر. نکته پایانی یکی در نظر گرفتن ریسک های ژیوپلیتیک و زنجیره تامین و انرژی است و دوم توجه به ریوارد به ریسک سهم هست که به لحاظ تکنیکال حتما بررسی شود .