بورس‌نیوز | صدای سهام‌دار | boursenewsvoc

۱۱:۵۴:۳۳ ۱۴۰۵/۰۴/۲۵

#ارزش_دلاری_بازار با جهش دلار و افت بازار ارزش دلاری به بازار به رقم 88 میلیارد دلار رسید که رقمی باور نکردی با این تورم می باشد ارزش دلاری بازار سرمایه ایران از حدود 450 میلیارد دلار در مرداد 1399 به حدود 230 میلیارد دلار در اردیبهشت 1402 و اکنون در تیر 1405 به حدود 87 میلیارد دلار رسیده است. این ارقام در نگاه اول نیز نگران کننده اند، اما یک نکته مهم معمولاً نادیده گرفته می شود؛ طی حدود شش سال گذشته نزدیک به 100 شرکت جدید وارد بورس و فرابورس شده اند و افزایش تعداد شرکت ها به طور طبیعی بخشی از ارزش بازار را بالا نگه داشته است. بنابراین اگر اثر عرضه های اولیه و شرکت های جدید را حذف کنیم، احتمالاً ارزش دلاری شرکت های حاضر در بازار در سال 1399، امروز به کمتر از 80 میلیارد دلار رسیده است. به بیان دیگر، ارزش دلاری یک پرتفوی که در اوج سال 1399 تشکیل شده، در بسیاری از موارد به کمتر از یک ششم رسیده است. این در حالی است که طی همین دوره، دارایی هایی مانند ارز، طلا، خودرو و حتی بسیاری از املاک، دست کم توانسته اند ارزش خود را متناسب با تورم و کاهش ارزش پول ملی حفظ کنند یا حتی بازدهی بالاتری داشته باشند. اینجا یک سوال اساسی مطرح می شود: مسیولیت این وضعیت بر عهده چه کسانی است؟ سال ها به سرمایه گذاران گفته شد که بورس بهترین محل سرمایه گذاری است، بازار سهام ارزنده است، سرمایه ها را از بازارهای غیرمولد به سمت تولید هدایت کنید و سهامداری یک سرمایه گذاری بلندمدت است. بسیاری از مردم نیز بر همین اساس تصمیم گرفتند شغل، پس انداز و مسیر سرمایه گذاری خود را تغییر دهند و در بازار سرمایه باقی بمانند. اما نتیجه چه شد؟ در حالی که تقریباً همه کلاس های دارایی توانستند از تورم و افت ارزش ریال عقب نمانند، بخش بزرگی از سهامداران نه تنها از تورم جا ماندند، بلکه بخش قابل توجهی از ثروت واقعی خود را نیز از دست دادند. شکاف بازدهی بورس با سایر بازارها به حدی رسیده که دیگر نمی توان ان را صرفاً به ریسک ذاتی بازار سهام نسبت داد؛ این وضعیت حاصل مجموعه ای از سیاست گذاری های نادرست، قیمت گذاری های دستوری، نااطمینانی های مزمن، مداخلات مکرر و ضعف حکمرانی بازار سرمایه است. درد اصلی فقط زیان مالی نیست؛ از بین رفتن اعتماد است. اعتمادی که با وعده های مکرر درباره «ارزندگی بازار» و «لزوم سهامداری بلندمدت» شکل گرفت، اما در عمل بسیاری از سهامداران را در موقعیتی قرار داد که نه تنها از سایر بازارها عقب ماندند، بلکه هزینه های سنگین روانی، معیشتی و حتی سلامتی را نیز متحمل شدند. وقتی طی چند سال، تقریباً همه بازارها توانسته اند ارزش دارایی سرمایه گذاران را حفظ کنند اما بازار سرمایه چنین افت عمیقی را تجربه کرده است، دیگر نمی توان صرفاً از سهامداران خواست «صبر کنند». پیش از هر چیز باید پاسخ روشنی برای این پرسش وجود داشته باشد که مسیول این کاهش شدید ارزش دلاری بازار، این از بین رفتن اعتماد عمومی و این عقب ماندگی تاریخی سهامداران در مقایسه با سایر بازارها چه کسانی هستند و چه برنامه ای برای جبران این خسارت به اعتماد عمومی دارند؟ @BourseNewsVoc