خرید گروهی سهم ( حمایت از سهم ) | hemayatesahmha

۱۱:۵۵:۴۸ ۱۴۰۵/۰۴/۱۱

❖ سود شرکت ها تو بهار 70 درصد بالا رفته؛ اما واقعاً خبر خوبیه؟ پس با این وضعیت باید انتظار رشد سهام داشته باشیم؟ کوتاه بخوام بگم: نه، لزوماً نه. این متن رو تا اخر بخون؛ چیزی که می بینی، ممکنه برداشتت از بازار رو عوض کنه. حالا چرا؟ تو سه ماهه اول سال، صورت های مالی نشون می دن سود شرکت ها رشد کرده و فروش هم نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود 70 درصد بالا رفته. در نگاه اول، این اعداد تصویر مثبتی می سازه و اینطور به نظر میاد که شرایط شرکت ها بهتر شده. اما اگه دقیق تر نگاه کنیم، داستان به این سادگی نیست. تو فضای تورمی، معمولاً سود شرکت ها زودتر از هزینه ها تو گزارش ها دیده می شه. دلیلش اینه که شرکت با مواد اولیه ای که قبلاً ارزون تر خریده تولید می کنه، اما محصول رو با قیمت های جدید و بالاتر می فروشه. همین فاصله زمانی باعث می شه سود در ابتدای کار پررنگ تر به نظر برسه. ولی این وضعیت موقتیه. به مرور، شرکت ناچار می شه مواد اولیه رو با نرخ های جدید تامین کنه. از اینجا به بعد، هزینه ها بالا میاد و حاشیه سود تحت فشار قرار می گیره. در نتیجه، تو فصل های بعدی یا سرعت رشد سود کمتر می شه، یا حتی ممکنه روندش برگرده. حالا معیار چیه که بگیم این رشد واقعاً باکیفیته؟ وقتی تورم بالای 80 درصده، سودی که کمتر از این رشد کنه یعنی عملاً از تورم عقب مونده، سودی که هم سطح تورمه فقط ارزش خودش رو حفظ کرده، و فقط وقتی می شه گفت ارزش واقعی ایجاد شده که رشد سود از تورم جلو بزنه. یه نکته مهم تر هم هست؛ پایداری. رشدی که صرفاً از مصرف موجودی ارزون به دست اومده باشه، موندگار نیست و نمی شه بهش برای اینده تکیه کرد. از طرف دیگه، درامدی که فقط از افزایش قیمت ها ناشی شده، کیفیت بالایی نداره؛ عدد بزرگ تر می شه، اما پشتش بهبود واقعی نیست. این نوع رشد ممکنه کوتاه مدت جذاب به نظر بیاد، اما دوام نداره. چون تورم قرار نیست همیشه با همین شدت تو یک صنعت ادامه پیدا کنه. از یه جایی به بعد، یا تقاضا افت می کنه یا مصرف کننده به سمت جایگزین ها می ره. اینجاست که فشار واقعی خودش رو نشون می ده. بازار سهام هم دقیقاً به همین نکته واکنش نشون می ده. در کوتاه مدت ممکنه با دیدن رشد سود، قیمت ها بالا برن، اما اگر حاشیه سود تحت فشار بره، این خوش بینی خیلی سریع جاش رو به عرضه و فشار فروش می ده. اگر چندبُعدی نگاه کنیم، موضوع مهم تر هم می شه. بازار سهام تنها بازیگر میدان نیست؛ بازارهای موازی هم همیشه در حال رقابت با سهام هستن. مثلاً وقتی سود صندوق های درامد ثابت یا نرخ سود بانکی بالا می ره، سرمایه گذار بدون ریسک هم می تونه بازده قابل قبولی بگیره. این موضوع باعث می شه جذابیت سهام کمتر بشه. از اون طرف، این فضا مستقیم روی ارزش گذاری هم اثر می ذاره. وقتی نرخ بهره و بازدهی بدون ریسک بالا می ره، نرخ تنزیل هم بالا می ره. یعنی بازار برای سودهای اینده ارزش کمتری قایل می شه. نتیجه اش اینه که حتی اگه سود اسمی شرکت رشد کنه، بازار حاضر نیست بهش ضریب بالایی بده. همون نسبت پی بر ایی (P/E) که بین فعال های بازار شناخته شده، تو این شرایط فشرده می شه و پایین میاد. به زبان ساده، سود بیشتر لزوماً به معنی قیمت بالاتر نیست؛ مهم اینه بازار حاضر باشه برای اون سود، چند برابر پول بده. در بازارهای دیگه هم شرایط مشابهه؛ اگر دلار، طلا یا مسکن وارد فاز صعودی بشن، بخشی از نقدینگی از بورس خارج می شه و به سمت اون ها حرکت می کنه. حرف اخر رو خلاصه بگم و جمعش کنیم: تا وقتی کیفیت و پایداری سودها تایید نشه، هر رشدی که تو قیمت ها می بینیم بیشتر شبیه یه موج کوتاهه، نه شروع یه مسیر قوی و موندگار. بازار خیلی زود می فهمه این سود واقعی و قابل تکراره یا فقط یه اثر موقتیه. اگه موقتی باشه، همون قدر سریع که بالا رفته، اصلاحش هم شروع می شه. ✍🏽 حساب کن… @topoli