جزئیات خبر | فروم
بازگشت به خانه
Hasanbiba | hasanbiba
۱۲:۲۳:۴۲ ۱۴۰۵/۰۴/۱۰

#دماوند رنج های صنعت نیروگاهی بورس و گنج های پنهان ناترازی برق ◽️این گفتگو بر یک پارادوکس بزرگ در صنعت نیروگاهی ایران متمرکز است؛ ارزش جایگزینی خیره کننده در مقابل قیمت بازارِ سرکوب شده. به عنوان مثال، نیروگاه دماوند با هزینه ساخت 1.6 میلیارد دلاری، در بازار سرمایه با ارزشی حدود 100 میلیون دلار معامله می شود. این شکاف عمیق، پتانسیلی است که در صورت اصلاح سیاست های قیمت گذاری، می تواند به گنج سرمایه گذاران تبدیل شود، اما فعلاً با رنج قیمت گذاری دستوری دولت همراه است. ◽️ چالش های ساختاری (قیمت گذاری دستوری و ناترازی) سیاست گذاری: عامل اصلی عدم رغبت بازار به این صنعت، دخالت دولت در نرخ گذاری خوراک و فروش برق است. نیروگاه ها ملزم به فروش برق در شبکه سراسری هستند و بزرگترین مشتری، وزارت نیرو است که با تاخیر (12 تا 18 ماهه) مطالبات را پرداخت می کند. فشار جریان نقدی: به دلیل پرداخت های اعتباری و نرخ های پایین، نقدینگی کافی برای طرح های توسعه (مانند نیروگاه های خورشیدی یا اورهال اساسی) در دسترس شرکت ها نیست. ناترازی برق: شکاف عرضه و تقاضا با شیبی تند در حال افزایش است (پیش بینی کسری 24 هزار مگاواتی در سال 1405). این ناترازی عملاً سیاست گذار را به دیوار واقعیت می کوبد و ناچار به ازادسازی نرخ ها در بلندمدت خواهد کرد. ◽️ مقایسه جهانی و رانت انرژی در حالی که قیمت میانگین برق در جهان حدود 17 تا 20 سنت به ازای هر یک کیلووات ساعت است، در ایران با نرخ های بسیار پایین تری محاسبه می شود که عملاً نوعی رانت برای صنایع انرژی بر (فولاد، سیمان و…) محسوب می شود. مهدی محمدی معتقد است ازادسازی نرخ برق باید مرحله ای باشد تا شوک به صنایع وابسته وارد نشود. وی مدل ازادسازی سیمان و ورود به بورس کالا را به عنوان نمونه ای موفق برای بهبود سوداوری (بازدهی 13% دلاری سالانه) ذکر کرد. ◽️ استراتژی سرمایه گذاری صنعت نیروگاهی یک صنعت با ریسک پایین است که در صورت ازادسازی نرخ ها، می تواند درامد ثابت مناسبی ایجاد کند. در حال حاضر، این صنعت در نقطه ارزندگی قرار دارد اما نه برای نوسان گیری کوتاه مدت، بلکه برای نگاه بلندمدت. انتخاب های تحلیلی: اگر کسی بخواهد صرفاً سبدی از نیروگاه ها داشته باشد، مهدی محمدی این ترکیب را پیشنهاد می دهد: 40% بجهرم 30% بپیوند 30% دماوند

لیست اخبار