مالی شرکتی و خلق ارزش | cfnvc

۱۹:۳۴:۵۸ ۱۴۰۵/۰۴/۰۲

چرا شرکت های سرمایه گذاری معمولاً با P/NAV کمتر از 1 معامله می شوند؟ وقتی ارزش بازار یک شرکت سرمایه گذاری کمتر از خالص ارزش دارایی های ان است، به این معناست که بازار برای NAV شرکت تخفیف قایل شده است. این تخفیف لزوماً نشانه ارزندگی قطعی نیست، بلکه معمولاً بازتابی از چند عامل مهم تحلیلی است: - هزینه های مدیریتی و ساختار هلدینگی سهامدار شرکت سرمایه گذاری مالک مستقیم دارایی های پرتفوی نیست، بلکه مالک شرکتی است که ان دارایی ها را مدیریت می کند. این ساختار شامل هزینه های اداری، حقوق و مزایا، هزینه های مالی، حقوقی، تحلیلی و سایر هزینه های عملیاتی است. به همین دلیل، بازار معمولاً ارزش اسمی دارایی ها را به طور کامل مبنای قیمت گذاری قرار نمی دهد و بخشی از NAV را بابت هزینه های جاری و اتی مدیریت کسر می کند. هرچه این هزینه ها بالاتر و بازده مدیریت پایین تر باشد، تخفیف نسبت به NAV می تواند بیشتر شود. - نقدشوندگی پایین دارایی های پرتفوی NAV معمولاً بر اساس ارزش روز دارایی ها محاسبه می شود، اما همه دارایی ها به راحتی و با همان قیمت قابل فروش نیستند. بخشی از پرتفوی شرکت های سرمایه گذاری ممکن است شامل سهام کم حجم، بلوک های مدیریتی، شرکت های غیربورسی، املاک، پروژه های نیمه تمام یا مطالبات باشد. این دارایی ها ممکن است روی کاغذ ارزشمند باشند، اما تبدیل ان ها به وجه نقد می تواند زمان بر، پرهزینه یا همراه با تخفیف قابل توجه باشد. بنابراین بازار برای ریسک نقدشوندگی، تخفیف جداگانه ای در نظر می گیرد. - مالیات، کارمزد و هزینه های فروش دارایی ها NAV گزارش شده معمولاً ارزش ناخالص دارایی ها را نشان می دهد، در حالی که فروش واقعی دارایی ها می تواند با هزینه هایی مانند مالیات، کارمزد معاملات، هزینه های حقوقی، هزینه انتقال مالکیت یا تخفیف فروش بلوکی همراه باشد. در نتیجه، عدد NAV الزاماً معادل وجه نقدی نیست که در صورت فروش دارایی ها قابل توزیع میان سهامداران باشد. بازار این هزینه های پنهان را در قیمت سهام لحاظ می کند و به همین دلیل ممکن است شرکت با P/NAV کمتر از 1 معامله شود. - عدم کنترل سهامداران خرد بر دارایی ها سهامدار خرد با خرید سهام یک شرکت سرمایه گذاری، کنترل مستقیمی بر دارایی های شرکت به دست نمی اورد. او نمی تواند تصمیم بگیرد که دارایی ها فروخته شوند، سود بیشتری تقسیم شود یا ساختار پرتفوی تغییر کند. تصمیم گیری در اختیار سهامدار عمده، هییت مدیره و مدیران شرکت است. به همین دلیل، حتی اگر شرکت نسبت به NAV ارزان به نظر برسد، سهامدار خرد الزاماً امکان ازادسازی سریع این ارزش را ندارد. این محدودیت باعث می شود بازار بین ارزش دارایی ها و ارزش قابل دسترس برای سهامدار تفاوت قایل شود. - سیاست تقسیم سود برای سهامدار، رشد NAV زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که به بازده قابل لمس تبدیل شود؛ یعنی یا از طریق افزایش قیمت سهم یا از طریق دریافت سود نقدی. اگر شرکتی بخش عمده سود خود را نگه دارد اما بازده مناسبی از سرمایه گذاری مجدد ایجاد نکند، بازار نسبت به کیفیت استفاده از منابع تردید می کند. در مقابل، شرکت هایی که سیاست تقسیم سود شفاف، منظم و منطقی دارند، معمولاً با تخفیف کمتری نسبت به NAV معامله می شوند. بنابراین، کیفیت سیاست تقسیم سود یکی از عوامل مهم در تعیین فاصله قیمت بازار از NAV است. - کیفیت NAV و ریسک ارزش گذاری همه NAVها از نظر کیفیت و قابلیت اتکا یکسان نیستند. اگر بخش عمده دارایی های شرکت از سهام بورسی، نقدشونده و شفاف تشکیل شده باشد، NAV اعتبار بیشتری دارد. اما اگر بخش مهمی از دارایی ها شامل شرکت های غیربورسی، املاک، پروژه ها، مطالبات یا دارایی های کم معامله باشد، ارزش گذاری با عدم قطعیت بیشتری همراه می شود. در چنین شرایطی، بازار معمولاً محافظه کارانه تر رفتار می کند و برای احتمال بیش براورد شدن ارزش دارایی ها تخفیف در نظر می گیرد. بنابراین P/NAV پایین همیشه به معنای ارزندگی نیست؛ گاهی ممکن است نشان دهنده تردید بازار نسبت به کیفیت و قابلیت تحقق NAV باشد. در نهایت : معامله شدن شرکت های سرمایه گذاری با P/NAV کمتر از 1 پدیده ای رایج و تا حد زیادی قابل توضیح است. بازار معمولاً به دلیل هزینه های مدیریتی، نقدشوندگی پایین بخشی از دارایی ها، هزینه های فروش، نبود کنترل مستقیم سهامداران خرد، سیاست تقسیم سود و ریسک های مربوط به کیفیت NAV، برای این شرکت ها تخفیف قایل می شود. کانال مالی شرکتی و خلق ارزش @CFnVC جسور اسماعیلی فرد کارشناس ارزشگذاری