بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

ایا سپردن پول به صندوق های فعال همیشه بهتر از خرید شاخص است؟ این نمودار یک واقعیت مهم از بازار امریکا را نشان می دهد: حتی مدیران حرفه ای هم در بلندمدت به سختی می توانند شاخص بازار را شکست دهند. شاخص S&P 500 شاخص 500 شرکت بزرگ بورسی امریکاست؛ یعنی یک سبد بزرگ از مهم ترین شرکت های اقتصاد امریکا. وزن شرکت ها در این شاخص بر اساس ارزش بازارشان تغییر می کند و ترکیب ان هم ثابت نیست؛ شرکت های قوی تر وزن بیشتری می گیرند و شرکت هایی که ضعیف می شوند، وزنشان کم می شود یا از شاخص خارج می شوند. در این نمودار، عملکرد صندوق های سهامی فعال امریکا با S&P 500 مقایسه شده است. صندوق فعال یعنی صندوقی که مدیر ان تلاش می کند با انتخاب سهم، خرید و فروش و زمان بندی بازار، بازدهی بالاتری از شاخص بسازد. اما نتیجه مهم است: 59 درصد صندوق های فعال اصلاً در بلندمدت دوام نیاوردند و حذف یا ادغام شدند. 31 درصد زنده ماندند، اما از شاخص عقب افتادند. فقط 10 درصد هم زنده ماندند و هم توانستند S&P 500 را شکست دهند. چرا این اتفاق می افتد؟ چون مدیر صندوق فعال باید چند کار سخت را هم زمان درست انجام دهد: سهم های برنده را انتخاب کند، سهم های بازنده را کنار بگذارد، زمان خرید و فروش را درست تشخیص دهد و ان قدر بهتر از بازار عمل کند که کارمزد مدیریت و هزینه معاملات را هم جبران کند. در بازاری مثل امریکا که هزاران تحلیلگر، صندوق، بانک سرمایه گذاری و الگوریتم دایماً شرکت ها را بررسی می کنند، اطلاعات خیلی سریع تر وارد قیمت ها می شود. برای همین پیدا کردن فرصت هایی که بازار هنوز ندیده باشد، بسیار سخت است. به زبان ساده، بازار امریکا به «بازار کارا» نزدیک تر است؛ یعنی اطلاعات عمومی سریع تر در قیمت سهام منعکس می شود. وقتی بازار تا این حد رقابتی و شفاف باشد، شکست دادن شاخص در بلندمدت کار ساده ای نیست. اما این نتیجه را نباید بدون دقت به ایران تعمیم داد. بازار ایران لزوماً مثل امریکا نیست. در ایران شفافیت اطلاعات پایین تر است، افشاها دیرتر و ناقص تر انجام می شود، اطلاعات نهانی و رانت اطلاعاتی نقش پررنگ تری دارد، سیاست گذاری های ناگهانی می تواند سود شرکت ها را عوض کند و خیلی از اطلاعات مهم، سریع و کامل در قیمت ها منعکس نمی شود. بنابراین بازار ایران از نظر کارایی و شفافیت، با بازار امریکا فاصله جدی دارد. پس در امریکا، برای بسیاری از سرمایه گذاران، خرید صندوق شاخصی کم هزینه که S&P 500 را دنبال کند، می تواند منطقی تر از انتخاب صندوق فعال گران قیمت باشد. این صندوق ها سهام موجود در شاخص را تقریباً با همان وزن ها می خرند و با تغییر ترکیب شاخص، سبد خود را به روزرسانی می کنند. چون هدفشان انتخاب سهم برنده نیست و فقط شاخص را دنبال می کنند، هزینه مدیریت ان ها معمولاً کمتر از صندوق های فعال است. اما ایا نتیجه این است که خودمان چند سهم بزرگ بخریم و رها کنیم؟ نه الزاماً. خرید چند شرکت بزرگ می تواند یک سبد متمرکز و پرریسک بسازد، چون شرکت های بزرگ امروز همیشه برنده های فردا نیستند. سرمایه گذاری مستقیم در سهام زمانی معنا دارد که واقعاً توان تحلیل داشته باشیم؛ تحلیل سوداوری، بدهی، مزیت رقابتی، ارزش گذاری، ریسک سیاست گذاری و اینده صنعت. پیام اصلی نمودار این است، در بازارهای شفاف و عمیق، شکست دادن شاخص بسیار سخت است. اما در بازارهایی مثل ایران، به دلیل ناکارایی، رانت اطلاعاتی و شفافیت پایین تر، هم فرصت های بیشتری برای تحلیل گر واقعی وجود دارد و هم ریسک های بسیار بیشتری برای سرمایه گذار غیرمتخصص. @choraz

فالورها 24914

تاثیر (Imp) 2857.0

بازدید 2857

تعامل (Eng) 49.0

لیست اخبار