تازه‌های اقتصاد | tazehayeeghtesad

۲۱:۳۱:۱۹ ۱۴۰۵/۰۳/۲۱

افت خلق پول 🔹 در حالی که برخی روایت ها با نادیده گرفتن هزینه های تورمی، «خلق پول» را ابزاری ساده و بی هزینه برای بازسازی اقتصادی معرفی می کنند، واقعیت های اقتصاد کلان نشان می دهد که این مسیر در نهایت به مالیات پنهان بر سفره مردم تبدیل می شود. 🔹 بازسازی پس از جنگ بیش از انکه به «ریال چاپ شده» نیاز داشته باشد، مستلزم دسترسی به منابع ارزی، تکنولوژی و ثبات اقتصادی است؛ چرا که خلق پول ریالی به خودی خود ارز ایجاد نمی کند و تنها فشار بر نرخ دلار را تشدید خواهد کرد. 🔹 تجربه های بین المللی تاکید دارند که موفقیت در دوران پساجنگ، بیش از خلق پول، به کیفیت حکمرانی، جذب سرمایه گذاری و مدیریت صحیح منابع ارزی وابسته است. حتی نظریه های مدرن پولی نیز محدودیت اصلی دولت ها را نه در امکان فنی چاپ پول، بلکه در منابع واقعی اقتصاد و بهره وری می بینند. 🔹 تعمیم تجربه های خاصی مانند اقتصاد امریکا در دهه 1940 به شرایط امروز ایران، قیاسی گمراه کننده است؛ چرا که اقتصاد ایران با تنگناهای عرضه و تحریم روبه روست و نقدینگی جدید در چنین ساختاری، به جای تولید، به سمت فعالیت های سوداگرانه منحرف شده و ناترازی بانک ها را عمیق تر می کند. 🔹 در مقابلِ سیاست های تورم زا، راهکارهای جایگزینی برای تامین مالی غیرتورمی وجود دارد که بانک مرکزی در حال عملیاتی کردن ان هاست. مدیریت نرخ سپرده قانونی برای هدایت منابع بانکی به سمت پروژه های اولویت دار، توسعه ابزارهای نوین مانند صندوق های سرمایه گذاری ارزی و اوراق مشارکت با سود واقعی، و فعال سازی ظرفیت های تامین مالی زنجیره ای، از جمله این اقدامات هستند. 🔹 مسیر پایدار برای بازسازی اقتصاد از جاده انضباط مالی، اصلاح ناترازی بانک ها و جذب سرمایه می گذرد؛ نه اتکا به چاپ پولی که هزینه ان نه در ترازنامه های بانکی، بلکه در کوچک تر شدن سفره خانوارها نمایان می شود. @Tazehayeeghtesad| اخبار اقتصاد ایران وجهان