بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

بازخوانی ساختار بازدهی بورس ایران؛ از انتخاب سهم تا فراگیری رشد بازار ✍ اشکبوس شرفی (20 خرداد 1405) در تحلیل بازارهای مالی، صرف مشاهده شاخص های کلان و میانگین بازدهی نمی تواند تصویری دقیق از کیفیت رشد بازار ارایه دهد. انچه اهمیت دارد، نحوه توزیع بازدهی میان دارایی ها و میزان مشارکت اجزای بازار در فرایند خلق ثروت است. بررسی اماری 651 نماد مشترک بورس ایران در دو افق زمانی یک ماهه و یک ساله، تصویری متفاوت از انچه در نگاه نخست مشاهده می شود ارایه می کند. نتایج نشان می دهد میانگین بازدهی یک ماهه این مجموعه حدود 29٫4 درصد و میانگین بازدهی یک ساله نزدیک به 38٫8 درصد بوده است. با این حال، تفاوت چشمگیر میانگین و میانه در بازه یک ساله حاکی از ان است که بخش مهمی از بازدهی بازار توسط تعداد محدودی از نمادها ایجاد شده است. در حالی که میانگین بازدهی سالانه به 38٫8 درصد رسیده، میانه بازدهی تنها 26٫3 درصد بوده است. این شکاف اماری نشان می دهد که توزیع بازدهی ها دارای چولگی مثبت بوده و سودهای بسیار بزرگ در تعداد محدودی از شرکت ها، تصویر کلی بازار را به سمت ارقام بالاتر سوق داده است. از منظر نظریه بازارهای مالی، چنین الگویی معمولاً در مراحل اولیه خروج از رکود یا در دوره های بازارایی سرمایه میان صنایع مشاهده می شود. در این شرایط، سرمایه گذاران حرفه ای با شناسایی فرصت های خاص، بازدهی های قابل توجهی کسب می کنند؛ در حالی که بخش وسیعی از بازار هنوز درگیر رکود نسبی است. به بیان دیگر، در افق یک ساله بورس ایران بیشتر یک «بازار انتخاب سهم» بوده تا یک «بازار رشد عمومی». اما داده های یک ماهه روایت دیگری را بیان می کنند. نزدیکی میانگین و میانه بازدهی ماهانه نشان می دهد که رشد اخیر بازار نه محدود به چند نماد خاص، بلکه در سطح وسیع تری از شرکت ها توزیع شده است. این پدیده در ادبیات مالی با عنوان افزایش «عرض بازار» (Market Breadth) شناخته می شود؛ وضعیتی که در ان بخش بزرگی از نمادها همزمان در روند صعودی مشارکت می کنند. بررسی همبستگی بازدهی های یک ماهه و یک ساله نیز به نتایج قابل توجهی منجر می شود. ضریب همبستگی حدود 0٫44 نشان می دهد که اگرچه برندگان بلندمدت همچنان عملکرد مطلوبی دارند، اما جریان نقدینگی به صورت کامل در همان نمادهای تاریخی متمرکز نمانده است. این سطح از همبستگی را می توان نشانه ای از اغاز چرخش سرمایه میان صنایع و گروه های مختلف دانست؛ فرایندی که در بسیاری از بازارهای صعودی پایدار مشاهده می شود. شاید مهم ترین یافته این مطالعه ان باشد که حدود 78 درصد از نمادهای بررسی شده دارای بازدهی مثبت سالانه بوده اند. این امار با برداشت رایج از وضعیت بازار که گاه بر رکود فراگیر تاکید دارد، تفاوت محسوسی نشان می دهد. مسیله اصلی نه کمبود فرصت های سوداور، بلکه نابرابری در توزیع این فرصت ها بوده است. به عبارت دیگر، بورس ایران در سال گذشته بیشتر با مسیله «تمرکز بازدهی» مواجه بوده تا «فقدان بازدهی». از منظر سیاست گذاری و مدیریت سرمایه، این نتایج حاوی پیام مهمی است. زمانی که بازدهی یک ماهه بازار تقریباً به اندازه میانه بازدهی یک ساله می رسد، بازار در یکی از نقاط حساس چرخه خود قرار دارد. در چنین شرایطی دو سناریو محتمل است: نخست، اغاز یک دوره رونق فراگیر که می تواند به بازتوزیع بازدهی میان صنایع مختلف منجر شود؛ دوم، شکل گیری فازهای هیجانی کوتاه مدت که بدون پشتوانه بنیادی پایدار نخواهند ماند. تشخیص میان این دو سناریو نیازمند بررسی متغیرهای مکمل نظیر نسبت قیمت به سود شرکت ها، روند سوداوری بنگاه ها، نرخ ارز، جریان نقدینگی حقیقی و ساختار ارزش بازار صنایع است. با این حال، داده های موجود یک پیام روشن دارند: بورس ایران از مرحله ای که تنها تعداد محدودی سهم موتور حرکت بازار بودند فاصله گرفته و نشانه هایی از مشارکت گسترده تر نمادها در روند صعودی مشاهده می شود. در نهایت، کیفیت رشد بازار را نباید صرفاً با ارتفاع شاخص ها سنجید. انچه اهمیت دارد، عمق و گستردگی مشارکت شرکت ها در این رشد است. داده های اخیر نشان می دهد که پس از یک دوره طولانی تمرکز بازدهی در گروهی محدود از سهام، اکنون نشانه هایی از تعمیم فرصت های سرمایه گذاری به بخش وسیع تری از بازار مشاهده می شود؛ تحولی که در صورت تداوم می تواند زمینه ساز شکل گیری یکی از پایدارترین دوره های رونق بورس ایران باشد. 🆔 @IndependentThinking

فالورها 13519

تاثیر (Imp) 2338.0

بازدید 2338

تعامل (Eng) 12.0

لیست اخبار