بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

1- تو کشوری که نرخ بهره واقعی معمولا منفیه (تورم از نرخ بهره بالاتره) شما به عنوان یک بانک که به پول با نرخ بهره اسمی دسترسی داری، به نفعته که منابع پولی رو بدی به زیرمجموعه های خودت تا این که کار سالم بانکی انجام بدی. 2- برای این کار نیاز به صدها و هزاران شرکت پوششی داری، مثلا هلدینگی تو حوزه معدنی، هلدینگی تو حوزه انرژی و سایر حوزه ها مثل مالی، بیمه، پتروشیمی و… . پس این زیرمجموعه ها رو ایجاد می کنی و منابع رو به این ها تزریق می کنی. این وسط هزاران مدیر و کارمند و معاملات درونی هم هست که سهم اجزای مختلف ازش پرداخت میشه. 3- سهام همین زیرمجموعه ها رو به چند مجموعه عمده و بزرگ واگذاری می کنی و تمام سیستم بانکت میشن سهامدار این زیرمجموعه ها و جدا از منافع معاملات مبهم درون گروهی، مالک این مجموعه ها هم میشید. 4- این مجموعه ها رو وارد بورس می کنی تا از مزایای مالیاتی هم استفاده کنی. مساله اینه زیرمجموعه ها تو بورس نیستن و معاملات مبهم ادامه داره، ولی مجموعه های بزرگ رو وارد بازار می کنی تا هم ارزش این دارایی ها رو زیاد کنی، هم به پشتوانه همین دارایی ها منابع جدید پولی بتونی بهشون تزریق کنی و هم تو هر شرایطی با منابع بانک از این مجموعه ها حمایت کنی تا همیشه بزرگ تر بشن و بشه اعتبارات بیشتری بهشون تخصیص داد. 5- مشکل سودسازی رو چطور حل می کنی؟ راحته، این مجموعه ها دارایی هاشون رو بین همدیگه معامله می کنند (با قیمت هایی غیرشفاف) و از این چرخش دفتری دارایی ها همگی سود (حسابداری) شناسایی می کنند. نهایتا میشی یک بانک با زیرمجموعه های عظیم و (مثلا) سودده! ولی در عمل شما داری از جیب مردم خودت رو بزرگ می کنی. یک بازی پانزی با هزینه از جیب همه مردم! تفاوت مهم بانک پاسارگاد با بانک اینده اینه که بانک اینده ناشی گری کرد و تمام هزینه ها رو تو یک مجموعه عظیم ریخت. پاسارگاد هوشمندتر بود و تو عرصه ها و زمینه های مختلف سرمایه گذاری کرد ➖➖➖➖➖➖➖➖ 📈 @FUNDBOURS 📊

فالورها 1905

تاثیر (Imp) 41.0

بازدید 41

تعامل (Eng) 1.0

لیست اخبار