بورس‌ترندز | جزئیات خبر

جزئیات خبر | تلگرام

#چراغ_قوه 80 وقتی پس انداز می کنید، در واقع هیچ کاری با پول خود انجام نمی دهید. در دنیای مالی، شما به صورت ذاتی در حال تخصیص دادن پس اندازتان به نوعی ابزار مالی هستید. بسیاری از ما صرفاً پس انداز خود را در یک حساب بانکی نگه می داریم؛ جایی که پول به شکل سپرده بانکی نگهداری می شود، شاید سودی دریافت نکند (شاید هم بکند)، اما هر زمان که بخواهیم یا نیاز داشته باشیم مصرف کنیم، در دسترس است. از نظر فنی، تمام درامدها (حتی اگر برای مدت کوتاهی باشد) ابتدا پس انداز می شوند و سپس برای مصرف یا سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرند. در دنیای مالی، اگر تصمیم بگیرید درامد خود را پس انداز کنید، گزینه های مختلفی برای تخصیص ان دارید. می توانید پس انداز خود را به یک حساب پس انداز منتقل کنید تا مقدار کمی سود دریافت کند. یا شاید ان را به چیزی کمی پرریسک تر مثل اوراق دولتی اختصاص دهید. یا ممکن است ان را به سهام، مسکن و طلا یا سایر ابزارهای مالی که از طرف شما پس اندازتان را تخصیص می دهند منتقل کنید (برای مثال صندوق های قابل معامله در بورس یا صندوق های مشترک سرمایه گذاری). تمام این ها روش هایی برای تخصیص پس انداز هستند. اما نمی خواهم همیشه این موضوع را همان طور که رسانه ها معمولاً «سرمایه گذاری» را تصویر می کنند در نظر بگیرید. اجازه دهید توضیح بدهم چرا. بیشتر ما وقتی واژه سرمایه گذاری را می شنویم، به مفهوم بازار سهام فکر می کنیم. اغلب تصور می کنیم که در سهام و اوراق سرمایه گذاری می کنیم. اما وقتی سهام و اوراق می خریم، در خالص ترین معنای کلمه واقعاً «سرمایه گذار» نیستیم. بیشتر ما صرفاً پس اندازکنندگانی هستیم که دارایی های خود را به برخی ابزارهای مالی تخصیص می دهیم. برای درک این موضوع، لازم است دقیقاً بفهمیم چرا این ابزارهای مالی اصلاً وجود دارند. وقتی یک شرکت جدید تاسیس می شود، ممکن است از روش های مختلفی سرمایه جذب کند. سنتی ترین روش، دریافت وام (بانکی یا شخصی) است. اما شرکت می تواند از طریق فروش سهام یا مالکیت بخشی از شرکت نیز سرمایه جذب کند. وقتی فردی از این طریق منابع مالی یک شرکت را تامین می کند، شرکت معادل یک گواهی سهام برای او صادر می کند که به سرمایه گذار یک ادعای قانونی بر بخشی از مالکیت کسب وکار می دهد. در این عملیات، سرمایه گذار سرمایه فعلی را در اختیار شرکت قرار داده تا به ایجاد تولید در اینده کمک کند. در این حالت، سرمایه گذار یک سرمایه گذاری واقعی در شرکت انجام داده است. به خاطر داشته باشید: سرمایه گذاری یعنی خرج کردنی که برای مصرف انجام نمی شود، بلکه برای تولید اینده است. سرمایه گذار در این مثال، خرج کرده اما مصرف نکرده است، تا تولید اینده شرکت را تامین مالی کند. پی نوشت: برگرفته از کتاب سرمایه داری عملگرایانه اثر کالین روش 📅 1405/02/27 📢 @cmnstocks

فالورها 160

تاثیر (Imp) 13.0

بازدید 13

لیست اخبار