یادداشت اقتصادی شیرین نوری | signalbartar2025

۰۲:۰۱:۰۲ ۱۴۰۵/۰۲/۰۹

در شرایطی که دلار به محدوده 166.000 هزار تومان رسیده و طلا نیز از مرز 19.000.000 میلیون تومان عبور کرده، طبیعی است که فضای بازار با موجی از هیجان، نگرانی و حس جا ماندن همراه شود.این اعداد برای خیلی ها هم جذاب است هم ترسناک؛ جذاب از این جهت که بازار هنوز زنده است، ترسناک از این بابت که خیلی ها احساس می کنند از این موج جا مانده اند. اما اگر کمی عمیق تر نگاه کنیم، داستان بازار خیلی واضح تر از این هیجانات لحظه ای است. اگر برگردیم و تصویر کلی اقتصاد ایران را ببینیم، متوجه می شویم که بعد از شوک های اخیر، بسیاری از کالاها رشدهای سنگین 2 تا 3 برابری را تجربه کرده اند؛ از خودرو گرفته تا موبایل و سایر اقلام مصرفی. در همین بازه، دلار در محدوده 140.000 تا 150.000 هزار تومان نوسان می کرد. همیشه هم یک فاصله مشخص بین دلار رسمی و بازار ازاد وجود داشته که باید برای صادرکننده توجیه اقتصادی ایجاد کند. حالا وقتی این قطعات پازل را کنار هم می گذاریم، یک نتیجه روشن به دست می اید: یا باید قیمت کالاها با دلار 150.000 هزار تومانی اصلاح می شدند، یا دلار خودش را به سطح جدیدی می رساند. مسیر بازار، همان طور که دیدیم، گزینه دوم را انتخاب کرد. اما نکته مهم تر از خود این رشدها، رفتاری است که ما در مقابل بازار داریم. واقعیت این است که بسیاری هنوز به دنبال «سیگنال گرفتن» هستند؛ یعنی منتظرند کسی بگوید الان بخر یا بفروش. در حالی که بازار امروز دیگر با این مدل جلو نمی رود. اینجا جایی است که باید یاد بگیریم سرمایه گذاری را بر اساس مدیریت ریسک طراحی کنیم، نه بر اساس هیجان و خبر. در همین چند ساعت اخیر، پیام های زیادی از جنس جا موندیم، الان بخریم؟ یا فروختیم، اشتباه کردیم؟ شکل گرفته. این دقیقاً همان نقطه ای است که باید مکث کرد. بازار همیشه فرصت می دهد، اما نه به کسی که عجله دارد. طلا، دلار و حتی صندوق های طلا، ذاتاً در مسیرهای صعودی خود، اصلاح هم دارند و این اصلاح ها همان فرصت های واقعی ورود هستند، نه لحظه ای که همه در حال خرید هستند. از طرف دیگر، یک نکته کلیدی که کمتر به ان توجه می شود این است که ما باید نگاهمان را از پیش بینی دقیق به سمت پذیرش عدم قطعیت تغییر دهیم. اقتصاد امروز، چه در داخل چه در خارج، دیگر قابل پیش بینی خطی نیست. چیزی که اهمیت دارد، ساختن یک سبدی است که در برابر سناریوهای مختلف دوام بیاورد؛ یعنی همان مفهوم تاب اوری. اینکه اگر بازار بالا رفت، جا نمانیم و اگر اصلاح کرد، اسیب جدی نبینیم. واقعیت این است که بله، احتمالاً طلا و دلار در بلندمدت باز هم رشد خواهند داشت، اما این رشدها خطی و بدون توقف نیست. همین امروز هم حجم معاملات در صندوق های طلا به شکل قابل توجهی بالا رفته، که نشان می دهد پول در حال چرخش است. این چرخش ها بهترین فرصت برای نوسان گیری و جبران عقب ماندگی درامدی هستند، اما فقط برای کسی که برنامه دارد، نه کسی که با ترس یا طمع وارد می شود. اگر حس می کنید از بازار جا مانده اید، بدترین تصمیم این است که عجله کنید. بازار همیشه فرصت می دهد، اما به کسی که صبر دارد و نقشه دارد. بهتر است چند قدم عقب بایستید، یک استراتژی مشخص برای خودتان تعریف کنید، مدیریت ریسک را جدی بگیرید و بعد وارد شوید. چون در این بازی، مهم نیست چه کسی زودتر وارد شد؛ مهم این است که چه کسی درست وارد شد…